Close encounter

Mijn dochter heeft haar eerste close encounter met Betty de poes achter de rug. Het staat 1-0 voor de poes. De messen zijn geslepen.

Bont en PETA
Er was een dag dat Betty en Irem de beste vriendinnen waren. Dat lijkt sinds vanochtend helemaal over. Het lijken Connie Breukhoven en Patricia Paay wel. Ze grijpen elke gelegenheid aan om elkaar te zieken. Betty wil Irem dan kopjes geven en springt met haar kop tegen de rug van Irem op, die dan vervolgens op de grond valt. Irem kan op zo’n moment niets anders doen dan dreigend een groen plastic schepje in de lucht steken, waarmee ze wil zeggen; ‘kutkat, ik pak je nog wel’.

Het begon met een aapje. Zo’n klein rotding met klittenbandjes. Te klein voor Irem om mee te spelen, maar perfect voor Betty om haar nagels en tanden in te zetten. Dat gebeurde dus ook. De stoffige ingewanden van het aapje (niet te verwarren met Apie) vlogen door de kamer. Maar Irem en aapjes, dat is net zoiets als bont en PETA. Die komen voor elkaar op. Terwijl Betty met het gescheurde aapje door de kamer rolde, zette Irem het op een gillen.

Goedmaakkusjes
Een kreet waarmee ze tegelijkertijd de aanval had ingezet. Betty zette ondertussen haar bek op het hoofd van het aapje en trapte met haar achterpootjes de rest van het lichaam eraf. Irem liep met gebalde knuistjes op de poes af en riep ‘Betty nee!’ Ik stond erbij om ervoor te zorgen dat die twee elkaar niet te lijf zouden gaan.
Het aapje werd door Irem uit de klauwen van de poes gered, maar bleef hangen aan een nageltje. Irem trok daarop hard aan het aapje, waarop de poes een haal gaf richting de voet van Irem en aan haar sok bleef hangen. Zo stonden ze dan minutenlang tegelijkertijd te janken en met hun pootjes aan elkaar vast heen en weer te hannesen. Het ultieme moment om elkaar huilend in de armen te vallen en goedmaakkusjes te geven.

Rotkind
De één bleef geërgerd mauwen, de ander zette een huiltje in. Ze hebben elkaar daarna urenlang gemeden. Vanachter haar blokken bespioneerde Irem de poes. Als Betty dan keek, dook ze snel weg en zette fluitend een blokje op de stapel. De poes zette al haar ‘kopjes’ on hold, waarbij zelfs Nils en ik genegeerd werden. Stilte voor de storm? Het is dat Betty een lieve poes is, anders was ze schreeuwend dwars door die blokjes op Irem gedoken.
Kort voor etenstijd liep Betty de trap af en knabbelde achteloos aan haar brokjes. Irem gooide haar poppen uit de wagen, zette het dekentje recht en klopte er vol verwachting op, ‘Betty kom..kom Betty..’ zei ze. In haar taal betekent dat ‘djeeez ok, ik ben een rotkind, ik zal niet meer aan je staart trekken, op je gaan zitten en speeltjes uit je klauwen trekken. Kom nou maar…’ Al kauwen, rekkend en strekkend, liep Betty op de kinderwagen af en dook erin.

Irem gaat niet eerder naar bed voordat Betty besloten heeft dat het mag.